Segundo dos libros editados por Alvarellos na primavera de 1977, impreso, ao igual que a novela Botei corenta anos, en papel de estraza. Nel se recollen 53 poemas do autor nobel Francisco Ledo López.

No limiar, asinado polo escritor, crego e tamén editor Xosé Moreiras Santiso, afírmase: “Collede con moito agarimo este fatiño de pomeas. Son dun labrego, dun poeta aínda sen facer (...). Agromaron nunha leira sen estercar. (...) Ao falarnos de Galicia, da emigración, dos camiños, dos montes, da Virxe, da moza... laia e berra, é o salouco dun galego esquecido, dun labrego esmagado, dun traballador alienado”.